Nieuw begin

nieuw-beginSoms meen je de dingen anders aan te moeten pakken. Ik heb daar althans wel eens last van. Zo besloot ik tot een baan, inclusief zekerheid, ervaring opdoen, wat inkomen en collega’s. Maar wat voelde het slecht. Ik voelde me net Pippi Langkous die naar school gaat en duidelijk niet in de klas thuis hoort. Uiteindelijk wenst ze iedereen veel succes met de tafels van vermenigvuldiging. En ze vertrekt.

Benauwd

Zo ging het met mij ook ongeveer. Want ook al werkte ik maar twee dagen – plotseling besefte ik dat ik zoveel in mijn mars heb. Ik schrijf dolgraag. Ik vind het ontzettend leuk om mensen te enthousiasmeren. Was ik niet bezig om een schrijfcursus op te zetten? Wat kreeg ik het benauwd in de winkel, waar ik nog maar net werkte. Toen ik wéér met buikpijn naar het werk fietste dacht ik: dit is niet goed. Niet voor mij, niet voor de winkel.

Ik nam er afscheid. De rest van de dag ben ik maar even gaan uitwaaien tussen de paarden. (Dat lukte goed want het stormde erg hard.) (Daarnaast geven paarden het goede voorbeeld: ze denken niet na. Ze zijn. Of ze eten.)

Cursus

En nu ben ik druk bezig om een mooie schrijfcursus in elkaar te gaan zetten. Eentje die het beste in je naar boven haalt. Een cursus die motiveert en enthousiasmeert. Ik wil ervoor zorgen dat mijn cursisten straks net zo staan te stuiteren als ik! Later dit jaar zal deze cursus van start gaan. Hoe, waar en wanneer weet ik nog niet precies want we hebben ook nog een verhuizing voor de boeg. Het mag duidelijk zijn dat er dit jaar onvoorstelbaar veel mooie dingen gaan gebeuren. Natuurlijk schrijf ik ook verder aan mijn boek. Al met al heb ik er heel, heel erg veel zin in.

FacebooktwitterlinkedinmailFacebooktwitterlinkedinmail

Reageren is niet mogelijk